Cultural Pub Crawls: Ontdek de Geschiedenis van Londen via Lokale Pubs

In Londen is een pub niet gewoon een plek om te drinken. Het is een levend stuk geschiedenis, een kamer vol verhalen, en vaak de enige plek waar je nog kunt zitten waar de muur nog steeds herinnert aan de slagers, zeevaarders en dichters die er eerder zaten. Een pub crawl in Londen is geen gewone avond uit - het is een reis door eeuwen van politiek, oorlog, revolutie en humor, geserveerd met een pint bitterbier en een knikkerende vloer.

Waarom Londen’s pubs de beste historische wandelingen bieden

Denk aan de pubs in Londen als openbare musea met bier. Geen glazen vitrines, geen geluidsgidsen - gewoon een houten bar, een oude kachel, en een barman die weet waar de geesten van Charles Dickens en Samuel Pepys nog zitten. In de 17e eeuw waren pubs de enige plekken waar burgers informatie uitwisselden, nieuws deelden en zelfs politiek organiseerden. De Ye Olde Cheshire Cheese op Fleet Street, bijvoorbeeld, dateert uit 1667 en overleefde de Grote Brand van Londen. De muren zijn nog steeds gevuld met graffiti van schrijvers uit de 1800-tal, en de tafels zijn zo zwaar dat ze nog steeds knarsen onder het gewicht van honderden jaren geschiedenis.

De The George Inn in Southwark is de laatste overgebleven middeleeuwse gildehuis-pub van Engeland. Het werd gebouwd in 1676 en was een rustplaats voor reizigers op de weg naar Canterbury. Charles Dickens vermeldde het in The Pickwick Papers, en de bovenverdieping heeft nog steeds de oorspronkelijke houten balken en de houten kasten waar de gasten hun spullen opbergden. Als je hier op een zaterdagavond zit, hoor je nog steeds het geluid van de oude trap - de zelfde trap waarop reizigers uit de 17e eeuw hun koffers droegen.

Hoe je een culturele pub crawl in Londen opzet

Een echte culturele pub crawl in Londen begint niet met een app of een gids. Het begint met een kaart, een paar goede schoenen, en de wil om te luisteren. Hier is hoe je het doet:

1. Begint in Southwark: Begin bij The George Inn. Bestel een pint of twee van de lokale biermerken zoals Fuller’s London Pride. Kijk naar de houten plafonds en vraag aan de barman naar de verhalen achter de muurgravures.
2. Loop naar Fleet Street: Ga naar Ye Olde Cheshire Cheese. Neem een stoel bij het raam en kijk naar de straat waar Dickens en Dickens’ vrienden vaak zaten. Bestel een stout - het is dikker, donkerder, en past beter bij de sfeer.
3. Naar Covent Garden: Bezoek The Lamb & Flag, de oudste pub van de wijk (1638). Het was een bokskamp voor de arbeiders in de 18e eeuw. De naam komt van de vlag van de bokkers en de lam, hun symbool. De binnenkant is nog steeds zo klein en donker dat je je voelt als een gijzelaar in een 17e-eeuwse dramatische toneelstuk.
4. Naar Soho: Ga naar The French House, een plek waar kunstenaars, schrijvers en politieke vluchtelingen in de jaren 1940 en 50 elkaar ontmoetten. Het is nog steeds een haven voor creatieven. Bestel een red wine of een gin and tonic met een stukje citroen - zoals de Franse exilanten deden.
5. Eindig in Islington: Sluit af bij The Ten Bells, de pub die in de 19e eeuw vaak bezocht werd door slachtoffers van Jack de Ripper. De bar heeft nog steeds de originele kasten en de tafels waar de vrouwen van de straat hun laatste drankje namen. Het is niet de meest gemoedelijke plek, maar het is de meest authentieke.

Gebruik geen app die je van pub naar pub stuurt. Loop. Kijk naar de gevels. Lees de koperen borden. Vraag naar de verhalen. De beste verhalen komen niet uit boeken - ze komen uit de barman die zegt: “Dat bord daar? Dat is van een zoon van een zeeman die in ’44 verdween. Zijn moeder kwam hier elke donderdag tot ze stierf.”

Wat je moet weten voordat je begint

Londen is geen stad waar je met een groepje van twaalf mensen een drankje bestelt en dan doorloopt. Het is een stad waar je stil zit, waar je kijkt, en waar je luistert. Hier zijn een paar belangrijke dingen:

• Openingstijden: De meeste historische pubs sluiten rond 11 uur, maar sommige (zoals The Ten Bells) blijven open tot 12:30. Controleer altijd op de website van de pub - sommige hebben speciale openingstijden op zondag.
• Geen keuzes: Veel van deze pubs hebben geen menu’s. Ze hebben een paar bieren, een paar wijnen, en een paar snacks. Dat is de bedoeling. Het is geen restaurant. Het is een plek om te zitten en te luisteren.
• Goede schoenen: De vloeren zijn ongelijk, de trappen zijn steil, en de stenen zijn versleten. Geen sneakers. Geen hakken. Gewone laarzen of comfortabele schoenen.
• Geen selfies: Er zijn geen wanden vol selfies. De meeste van deze pubs hebben een stilte-regel. Als je een foto maakt, doe het discreet. Niet met een flits. Niet met een trippel. Niet met een groep die lacht.

Waarom dit iets is voor iedereen in Londen

Of je nu een Londoner bent die al jaren in de stad woont, een expat die net aankwam, of een toerist die maar een dag heeft - dit is iets wat je niet kunt missen. Het is geen attractie. Het is geen toeristische val. Het is de echte hartslag van de stad. De meeste mensen die naar Londen komen, zien de Big Ben, de Tower Bridge, de London Eye. Maar wie de pubs kent, kent de stad.

De Spaniards Inn in Hampstead, bijvoorbeeld, is een van de weinige pubs die nog steeds een houten bar heeft die uit de 16e eeuw komt. Het was een plek waar rovers en moordenaars hun buit verbrachten. Nu is het een plek waar ouders hun kinderen meenemen om te leren hoe de stad ooit was. Een vrouw uit Islington vertelde me eens: “Mijn grootvader kwam hier in 1932 om te drinken. Ik kom hier met mijn kleindochter. We zitten op dezelfde stoel.”

Wat je mee naar huis kunt nemen

Je hoeft geen souvenirs te kopen. Je hoeft geen postkaarten te sturen. Wat je mee naar huis neemt, is een ander begrip van Londen. Je begrijpt waarom de mensen hier zo stil kunnen zijn. Waarom ze zo trots zijn op hun straten. Waarom ze nog steeds een pint bestellen op een donderdagavond, net als hun grootouders deden.

Als je ooit een nacht in Londen hebt doorgebracht in een van deze pubs, zul je nooit meer denken dat een pub gewoon een plek is om te drinken. Het is een bibliotheek zonder boeken. Een theater zonder acteurs. Een museum zonder glas. En het is allemaal gratis.